Je at niets abnormaals, en toch spant je buik een uur later alsof er een kerstdiner in zit. Een opgeblazen gevoel na het eten ontstaat meestal uit drie gewone dingen die samenvallen: gas van darmbacteriën die je maaltijd vergisten, lucht die je tijdens het eten binnenslikt, of een darm die die druk gevoeliger registreert dan gemiddeld. Bijna één op de vijf mensen heeft er minstens wekelijks last van, vrouwen dubbel zo vaak als mannen. Zelden heeft het een ernstige oorzaak. Al moeten we de klacht ook niet zomaar minimaliseren.
- Elke week één onderwerp volledig uitgespit in een Dossier.
- Elke week Shownotes PLUS met wetenschappelijke verdieping bij de podcast.
- De Werkbladen en Checklists uit mijn praktijk om zelf aan de slag te gaan.
De vier gewone verdachten
In mijn spreekkamer kom ik bijna altijd bij dezelfde vier uit.
Eén: wat er op je bord lag, met vergistbare suikers als grootste gasmakers. Twee: hoe snel je at, want wie schrokt, slikt lucht mee naar binnen. Drie: een prikkelbare darm, die een normale hoeveelheid gas abnormaal hard voelt. En vier, de zeldzaamste: bacteriën die in de dunne darm overgroeien en je maaltijd te vroeg vergisten. Daar hebben we een moeilijk woord voor: SIBO. Het bestaat, maar het verklaart maar een klein deel van de gespannen buiken.
Eén verdachte zet ik er in de praktijk graag nog bij: verstopping. Wie maar om de paar dagen naar het toilet kan, houdt stoelgang en gas langer vast, en de buik zwelt mee. Gaat het bij jou traag, pak dan eerst dat aan: de spanning zakt vaak pas als de stoelgang weer vlot komt.
Spant je buik na elk bord bonen of elke appel, kijk dan naar je voeding. Spant hij vooral op drukke dagen, kijk dan naar je tempo en je spanning.
