Ik heb die voorschriften zelf vaak genoeg verlengd. Doe er nog maar een doosje bij: het is in elke praktijk een van de gewoonste zinnen van de dag. Tot iemand de vraag stelt die te weinig gesteld wordt: waarom neem ik dit nog? Wie dan op eigen houtje stopt, heeft binnen de week het zuurbranden terug, feller dan voorheen, en besluit: ik kan niet zonder. Dat besluit klopt meestal niet. Wat je voelt, is een voorspelbaar na-effect van het stoppen zelf, en het heeft een naam, een mechanisme en een oplossing. In dit dossier lees je hoe dat zit, of afbouwen voor jou aan de orde is, en hoe je het aanpakt: traag, met een vangnet, en samen met je huisarts.
Waarom stoppen zo vaak mislukt
In 2009 gaven Deense onderzoekers rond Christina Reimer 120 gezonde vrijwilligers, mensen zonder enige maagklacht, acht weken lang een zuurremmer of een namaakpil, zonder dat iemand wist wie wat kreeg. Daarna kreeg iedereen vier weken namaak. In de groep die de echte zuurremmer had genomen, kreeg 44 procent zuurklachten die ze voordien nooit hadden: branden, oprispingen, een zure smaak. In de namaakgroep was dat 15 procent. Een pil tegen maagzuur had bij gezonde mensen maagzuurklachten veroorzaakt.
